راحت بودن صندلی بستگی به ابعاد بدن انسان دارد. بین گروه های جمعیتی تفاوت هایی وجود دارد. به طور کلی، شمالی ها بلندتر هستند، در حالی که جنوبی ها کمی کوتاه تر هستند، و همین امر در مورد آمریکای شمالی و اروپا صدق می کند. همچنین بین زن و مرد و بین افراد تفاوت هایی وجود دارد. بنابراین، فقط با امتحان کردن آن متوجه خواهید شد که آیا راحت است یا خیر. نکات اصلی که باید در نظر گرفته شود عبارتند از:
1. ارتفاع صندلی: باید به اندازه طول ساق پای شما باشد. هنگامی که می نشینید، ساق پای شما باید به طور طبیعی آویزان شود و پاهای شما باید زمین را لمس کنند. اگر خیلی بالا باشد، ساق پای شما آویزان می شود و برای مدت طولانی فشار زیادی به ران های شما وارد می کند که خوب نیست. اگر صندلی خیلی پایین باشد، رانهای شما روی صندلی قرار نمیگیرد و وزن بدن شما روی باسنتان متمرکز میشود و به مرور زمان باعث ناراحتی میشود.
2. عمق صندلی: برای صندلی هایی که عمدتا برای نشستن استفاده می شوند، عمق صندلی باید برابر با طول ران شما باشد. وقتی می نشینید، خم شدن زانوی شما باید به لبه صندلی برسد. اگر نشیمنگاه خیلی عمیق باشد، کمر شما از تکیه گاه کافی برخوردار نخواهد بود. اگر صندلی خیلی کم عمق باشد، ران های شما از حمایت کافی برخوردار نخواهند بود، که هر دو ناراحت کننده هستند.
3. مواد برای صندلی و تکیه گاه: هر دو باید "از بیرون نرم و در داخل محکم باشند"-قاب باید به اندازه کافی محکم باشد، اما سطح باید دارای ضخامت خاصی از لایه الاستیک باشد. بیرونی ترین ماده در تماس با بدن باید قابل تنفس،-مقاوم در برابر سایش، مقاوم در برابر لک-و در معرض تولید الکتریسیته ساکن با بدن یا لباس نباشد.
4. پشتی صندلی: در حالت ایده آل، باید حمایت کامل یا جزئی از کمر، پشت و گردن را فراهم کند. هر چه بیشتر روی صندلی بنشینید، حمایت بهتری باید داشته باشید. صندلی های ناهار خوری فقط در طول وعده های غذایی مورد استفاده قرار می گیرند، بنابراین می توان از حمایت از گردن غافل شد، در حالی که صندلی های اداری به طور ایده آل باید برای همه مناطق پشتیبانی کنند. اندازه مبلمان وارداتی اغلب برای افراد در کشور تولید کننده مناسب است، بنابراین در انتخاب آنها باید توجه بیشتری شود.
5. تکیهگاههای بازو: بهتر است{1} پایههای قابل تنظیم ارتفاع را انتخاب کنید.