طول عمر معمول یک صندلی ناهار خوری 5-10 سال است، اما چرخه جایگزینی واقعی در درجه اول به کیفیت مواد، دفعات استفاده و تغییرات در نیازهای فردی بستگی دارد.
دوام یک صندلی ناهار خوری ارتباط تنگاتنگی با مواد آن دارد. صندلی های ناهار خوری از چوب جامد ساختاری محکم دارند و با نگهداری مناسب می توانند بیش از یک دهه دوام بیاورند. صندلی‌های با قاب فلزی و پانل‌های چوبی مهندسی شده معمولاً 5-8 سال عمر می‌کنند. در حالی که صندلی های ناهار خوری پلاستیکی، اگرچه سبک وزن هستند، مستعد پیری و شکستگی هستند و معمولاً هر 3 تا 5 سال یکبار نیاز به تعویض دارند. عادات استفاده روزانه نیز بسیار مهم است. حرکت مکرر، تحمل وزن بیش از حد، یا محیط های مرطوب باعث تسریع سایش و پارگی می شود.
هنگامی که صندلی ناهارخوری نشانه‌هایی از شل شدن ساختار، تغییر شکل آشکار یا آسیب سطحی را نشان می‌دهد، باید جایگزینی را در نظر گرفت، به‌ویژه با توجه به لرزش در اتصالات و ترک‌ها در مناطق باربر- که خطرات ایمنی را به همراه دارد. خانواده هایی که فرزندان خردسال دارند باید توجه ویژه ای به لبه های تیز و لایه های لایه بردار داشته باشند. این صندلی ها باید با طرح های گوشه گرد جایگزین شوند.
علاوه بر آسیب، بسیاری از خانواده ها به دلیل تغییر در اعضای خانواده، صندلی های ناهارخوری را جایگزین می کنند. کودکان در حال رشد به صندلی‌های ارگونومیک بیشتری نیاز دارند، در حالی که افراد مسن برای نشستن و بلند شدن راحت‌تر به صندلی‌هایی با تکیه‌گاه نیاز دارند. سبک قدیمی دلیلی رایج برای جایگزینی صندلی ها است، به خصوص برای اجاره کنندگانی که اغلب دوست دارند با تعویض صندلی ها فضای اتاق غذاخوری را به سرعت تنظیم کنند.
برای افزایش طول عمر صندلی های ناهار خوری، به طور مرتب اتصالات پیچی را بررسی و سفت کنید، از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور مستقیم خورشید خودداری کنید و توصیه می شود صندلی های ناهارخوری از چوب جامد را سالانه سرویس و روغن کاری کنید. برای صندلی هایی که فقط خراش های سطحی دارند، رنگ آمیزی مجدد یا اضافه کردن بالشتک ها را برای افزایش استفاده در نظر بگیرید-این کار هم مقرون به صرفه و هم سازگار با محیط زیست است.
